Het is nu ongeveer een jaar geleden dat De Padvinderij werd opgericht. Ik had grootse dromen: binnen de kortste keren zou het een groot succes worden. Het liep wel even anders, want ik kwam mezelf tegen. En zo werd de Padvinderij een middel om mijn eigen pad te vinden.

Mijn hart en ziel liggen in dit project, plus heel veel tijd en zweetdruppeltjes in de website. Toen ik een jaar of wat geleden begon, geloofde ik dat het daarom eigenlijk niet kon misgaan. Weldra zullen de mensen in drommen de website bezoeken, tot er rook uit de server komt, dacht ik.

Dat viel tegen. Een online aanwezigheid opbouwen is een kwestie van geduld en toewijding. En dus legde ik mezelf op dat ik wekelijks moest bloggen en regelmatig evenementen moest organiseren.

Harder werken

Even ging het goed, maar al gauw werd het een steeds zwaardere opgave. Ja, ik sta op en ga naar bed met de thematiek waar de Padvinderij over gaat. Maar die fascinatie vond zijn weg niet in mijn strakke contentplanning. De aansluiting miste. Intussen moest ik in februari een geplande mindfulnesstraining annuleren omdat er geen aanmeldingen voor waren.

Aanvankelijk dacht ik dat het allemaal niet lukte omdat ik er niet hard genoeg voor werkte. Dat denk ik vaak als iets niet lukt, en wat ik dan doe is harder werken. Maar als ik eerlijk ben, dan heeft dat eigenlijk nog nooit geholpen: het enige resultaat is dat de weerzin groeit. Het is een variant van de wet van de verminderde meeropbrengst: hoe harder ik eraan trek, hoe minder er gebeurt, en hoe verder het plezier afneemt.

Jezelf tonen

In al dit geploeter gebeurde er gelukkig ook iets dat wel productief bleek. Ik was al een tijdje op zoek naar een ontwerper voor een huisstijl, toen ik toevallig (?) Lian Groot ontmoette. Met haar bedrijf Brand Fuel helpt ze bedrijfjes als het mijne met hun branding. Maar dan wel op een manier die meteen resoneerde: voor ze als ontwerper aan de slag gaat, is ze coach.

En wat voor een. Meteen in het eerste gesprek liet ze me inzien dat ik hard de verkeerde kant op aan het rennen was: ik liet me leiden door wat ik dacht dat mijn publiek zou willen. “Je moet jezelf laten zien,” zei ze, “laten zien waar jij in gelooft”.

Zekerheid

Makkelijker gezegd dan gedaan: ik kwam erachter dat ik een hoop gewoontes en remmende overtuigingen heb ten aanzien van werk. In de dertien jaar dat ik freelancer ben, heb ik steevast gekozen voor veiligheid, voor geld. Of de klus ook leuk was, deed niet ter zake: alles wat telde is dat ik mijn eigen broek kon ophouden en mijn schaapjes op het droge kreeg.

En daarbij: mezelf laten zien en uitstralen waar ik in geloof vind ik doodeng. Want de maskers laten vallen betekent: kwetsbaar zijn. Als kind is mij stevig ingepeperd dat je maar beter niet te veel kunt opvallen, anders nemen je klasgenootjes je te grazen. Doe als de rest, en je bent veilig.

Ontdekkingen

Er zit een zekere ironie in: De Padvinderij is er om jou te ondersteunen op weg naar een authentiek en autonoom leven; intussen blijk ik zelf enorme obstakels op mijn pad te hebben die precies dat verhinderen.

Aan de andere kant zal dat nooit anders zijn, voor niemand. Juist dit soort ontdekkingen en het leerproces dat ze in gang zetten inspireren mij om anderen op weg te helpen naar hun eigen ontdekkingen en hun eigen leerproces.

Binnenkort verruilt Lian haar rol van coach voor die van ontwerper. Wanneer je hier een nieuwe huisstijl treft, dan is dat een teken van goede dingen: de Padvinderij is een nieuwe fase in gegaan, en ik heb mijzelf bevrijd van weer wat ballast.


Sjoerd van der Linden

Ik ben Sjoerd van der Linden en De Padvinderij mindfulness is mijn uitvalsbasis om mindfulness en levenskunst uit te dragen.

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: